ถั่วมีปฏิกิริยาทางเคมีที่เปลี่ยนแปลงได้ง่าย ปริมาณไขมันไม่อิ่มตัวสูงทำให้ถั่วเป็นเป้าหมายหลักของการเกิดปฏิกิริยาออกซิเดชันอย่างรวดเร็ว ซึ่งนำไปสู่รสชาติ "เหม็นหืน" ที่ไม่พึงประสงค์ การซีลสุญญากาศแบบมาตรฐานช่วยแก้ปัญหาเรื่องออกซิเจนได้ แต่ก็สร้างอันตรายจากการบดขยี้สำหรับเมล็ดที่เปราะบาง เช่น วอลนัทและเม็ดมะม่วงหิมพานต์ รายงานทางวิศวกรรมนี้วิเคราะห์โซลูชันแบบสองฟังก์ชัน: เทคโนโลยีการซีลสุญญากาศด้วยก๊าซ เราจะสำรวจว่าการแทนที่ออกซิเจนด้วยไนโตรเจนเฉื่อยสร้าง "เบาะก๊าซ" ที่ช่วยปกป้องทั้งความสมบูรณ์ทางเคมีและโครงสร้างทางกายภาพของถั่วคุณภาพสูงได้อย่างไร